YellowPear

DOBRE I ZŁE CÓRKI U STÓP BOGINI.

Czy zdajesz sobie sprawę z tego jak bardzo szczęśliwy jest człowiek, który posiada rodzinę? Ma dom – bliskich obok siebie, uśmiechnięte dzieci biegające wokół i rodziców, którzy tylko czekają, by pomóc, wesprzeć, wysłuchać. A może podchodzisz do tego jak do pewnego rodzaju „normalności”, szarej codzienności? Jeśli tak, zmień swoje spojrzenie i zachowanie, bo Rodzina to wielki cud. Ogromny, niesamowity i bardzo ulotny. Rodzinę należy szanować, dbać o nią i pielęgnować jak najpiękniejszy kwiat. Nie zawsze jest to łatwe, czasem życie rzuca kłody pod nogi, zabiera szczęście i przynosi łzy. Czasem koleje losu rozdzielają te, które kochają się najbardziej bezinteresowną miłością. Matkę z córką, wnuczkę z Babcią. Żyją, więc daleko od siebie, w różnych światach, wśród innych, tak naprawdę obcych ludzi. I mimo, że są rodziną, są jednocześnie razem i oddzielnie. Tak jak bohaterki książki „U stóp bogini”, którą napisała Chitra Banerjee Divakaruni.

KOBIETA DWÓCH KONTYNENTÓW

Fot. Krishna Giri
Fot. Krishna Giri

Zanim opowiem Ci o książce, poznaj autorkę. Jej historia jest moim zdaniem przyczyną tak dużej indywidualności treści zawartej w powieści. Pozycji mocno osadzonej w życiowych doświadczeniach i wartościach, które przyświecają pisarce na co dzień.

ustopbogini (3)

Chitra Banerjee Divakaruni urodziła się w Kalkucie. Kiedy ukończyła studia licencjackie na uniwersytecie w Indiach, wyjechała do Stanów Zjednoczonych, gdzie uzyskała stopień magistra. Na uniwersytecie kalifornijskim w Berkeley otrzymała tytuł doktora. Jako młoda dziewczyna wykazywała się dużą samodzielnością, co zaowocowało pracą w najróżniejszych miejscach. Była opiekunką do dzieci, urzędnikiem, sprzedawcą, asystentem w laboratorium…. Sama autorka mówi, że to właśnie emigracja do Ameryki spowodowała, że stała się pisarką. Będąc w Indiach, dorastając wśród tradycyjnej rodziny, nigdy nie była uważana za twórczynię. Nie wierzyła, że posiada talent i nie sądziła, iż jej historie są godne opowiedzenia. Przeprowadzka, inna kultura, lepszy dostęp do samodoskonalenia sprawiły, że zaczęła działać na własną rękę, a jej świat stał się przejrzysty i pełen możliwości. Kiedy rozpoczęła nowe życie w Ameryce, pracując bardzo ciężko i w różnych warunkach, poznała również problemy, z którymi borykają się kobiety. Wtedy zadecydowała, że nie tylko będzie o nich pisać, ale będzie też działać w ich imieniu i walczyć o godność tych, którym została ona odebrana. Divakaruni jest współzałożycielem i byłym prezesem infolinii dla kobiet, które dotknęły przemocy domowej. Zasiada w radzie nadzorczej podobnej organizacji w Houston oraz, będąc członkinią stowarzyszenia, dba o poprawę niekorzystnej sytuacji szkolnej indyjskich dzieci.

To wszystko sprawia, że jej wiedza na temat warunków życia, relacji międzyludzkich oraz środowisk zawodowych, które miała okazję poznawać, pogłębiała się i zakorzeniała coraz bardziej. Znajomość problematyki dwóch kontynentów spowodowała, że opowiada w swoich utworach przede wszystkim o tych miejscach, koncentrując się na własnych doświadczeniach i wnioskach, które wyciągnęła z przeżytych sytuacji. Jej książki zostały przetłumaczone na wiele języków, a niektóre z nich stały się materiałem na filmy i sztuki teatralne. Obecnie, razem z mężem oraz dwoma synami, mieszka w Houston, gdzie jest profesorem kreatywnego pisania.

KOBIETY DOBRE I ZŁE

ustopbogini (4)

3 pokolenia kobiet. Babcia, Matka, Córka. Sabitri, Bela i Tara. Życie na dwóch kontynentach. Miłość, nienawiść, zdrada, wybaczenie – tak w kilku słowach można przedstawić treść książki. To jednak dopiero początek, podobnie jak początkiem opowieści jest list, w którym babcia opowiada swojej wnuczce o tym, z czym przyszło jej zmagać się przez całe życie.

„Dobra córka to lampa pomyślności, rozświetlająca nazwisko rodziny.
Zła córka to żagiew, która przyćmiewa sławę rodziny”

Sabitri wychowała się w biednym domu, w indyjskiej wsi. Jej największym pragnieniem było zdobycie wykształcenia na uczelni wyższej i praca nauczycielki. Przeszkodą okazał się brak funduszy, bowiem ciężka sytuacja materialna nie pozwalała młodej, ambitnej bohaterce osiągnąć celu. Nie była to jednak przeszkoda nie do pokonania. Na drodze dążącej do edukacji dziewczyny, stanęła bogata kobieta, która postanowiła przyjąć rolę sponsora – opłacić czesne i zabrać przyszłą studentkę do własnego domu. Po jakimś czasie dostrzegła też jej talent kulinarny i nakazywała przygotowywanie deserów. Sabitri stała się, więc skarbem – kucharką serwującą nie tylko słodkości, partnerką pani domu podczas gry w preferansa oraz, o czym nie wiedziała opiekunka, towarzyszką młodego panicza. Kiedy zazdrosna o jej sukcesy i urodę służąca wyjawiła tajemnicę, skarb przestał być skarbem, a stał się „przebiegłym kocmołuchem”, „córką ladacznicy” oraz „żmiją wychowaną na własnym łonie”. Młody panicz Radżiw został odesłany do innego miasta, a zakochana Sabitri straciła dom, opiekę i fundusze na studia…  

Po wielu latach, w swoim liście, opowiada jeszcze niejedną historię. Nie tylko o Radżiwie, ale i o kolejnym mężczyźnie, który pojawił się w jej życiu. Pisze o własnej córce, o jej odejściu – przeprowadzce do Ameryki oraz o tym, czego naprawdę pragnie dla swoich najbliższych.

KOBIETA PISARKA

ustopbogini (2)

„U stóp bogini” to książka o demonach przeszłości. O tym, że zwykle nie odpuszczają i atakują wtedy, kiedy bohaterki są najsłabsze. To pozycja o miłości pełnej marzeń i oczekiwań. O jej zetknięciu się z rzeczywistością, nieprzystającą do wyobrażeń i tak bardzo silną, że może zabić prawdę i uczciwość. To lektura pisana emocjami. W prostych słowach, mało skomplikowanych wyrażeniach oraz urywanych myślach autorka Chitra Banerjee Divakaruni serwuje nam opowieść pełną mądrości, tradycji i zwyczajów świata, w którym żyją trzy na zawsze połączone więzami krwi, kobiety. Walka o własną tożsamość, uczucia, bycie kimś oraz spełnienie marzeń nie jest łatwa, a wysokie mury przeciwności losu wydają się być nieprzekraczalne.

Historia przekazana czytelnikowi z punktu widzenia bohaterek oraz tego, który stoi obok i bardzo dokładnie analizuje wszystkie dziejące się wydarzenia jest interesująca i jednocześnie bardzo ważna w swoim przesłaniu. Cóż bowiem znaczy być kobietą w Indiach, mieć ambicje i marzenia? Cóż znaczy być Babcią, Matką czy Córką? Relacja między kolejnymi pokoleniami oraz zależności, które nie umierają w wyniku przemijania, dają nam świadectwo jak ogromną rolę gra w życiu rodzina i jak bardzo ważne jest, by być blisko…

Rodzina to wielki cud.
Ogromny, niesamowity i bardzo ulotny.
Rodzinę należy szanować, dbać o nią i pielęgnować jak najpiękniejszy kwiat.
Tylko tyle… I aż tyle

*          *          * 

Książkę wydało Wydawnictwo Kobiece. Pozycja ma śliczną okładkę w odcieniach turkusu, na której wyróżniają się złote elementy. Wzrok przyciąga tytuł oraz tradycyjnie udekorowane, kobiece dłonie, trzymające pąk róży. To właśnie ta okładka zachęciła mnie do sięgnięcia po lekturę. Nie żałuję. Ciebie również zachęcam do przeczytania książki i poznania interesującej historii trzech pokoleń kobiet. 

ustopbogini (6)

Tytuł: U stóp bogini

Autorka: Chitra Banerjee Divakaruni
Tytuł oryginalny: BEFORE WE VISIT THE GODDESS
Wydawnictwo Kobiece

podpis

Katarzyna Berska

  • Okładka jest przepiękna i też przykuła moja uwagę:) Po Twojej recenzji wnioskuję, że jest idealna dla mnie. Kocham Indie i pochłaniam książki, które przywracają mnie tam wspomnieniami. Poza tym temat rodzinnych wartości jest mi bliski:) A ostatnimi czasy mam sporo przemyśleń dotyczących roli kobiet w społeczeństwie, mam świadomość, że w Indiach tych rol jest jeszcze więcej. Recenzja zachęcająca:)

    • Marzenka! Myślę, że się nie zawiedziesz 🙂 Są tradycje, zwyczaje, zależności.. I są przede wszystkim Kobiety, a One zawsze mają mnóstwo rzeczy do powiedzenia 🙂

  • Wspaniała recenzja, naprawdę, czyta się z zapartym tchem 🙂 Mam nadzieję, że podobnie będzie z książką, która niedawno pojawiła się w mojej domowej biblioteczce. Lubię sagi rodzinne, a ta wydaje się być wyjątkowa. jedyna w swoim rodzaju. Zwłaszcza, że dotyczy Indii – kraju, który zawsze wzbudzał moje zainteresowanie. Gratuluję świetnego tekstu! Pozdrawiam 🙂

    • Dziękuję serdecznie 😀 Zdradź, o jaką książką z Twojej biblioteczki chodzi 🙂
      Ja również bardzo lubię sagi. Myślę, że stworzyć coś takiego, pełnego historii rodzinnych to niebywała sztuka 🙂 i za to ogromnie cenię tego typu autorów.
      🙂

      • Chodziło mi właśnie o tę książkę 😀 wybacz, że tak niejasno napisałam!

  • Podobne cytaty o dobrych i złych córkach czytałam w kilku książkach których bohaterkami są kobuety z krajów azjatyckich. Widać, że rola córki jest dla rodziny bardzo ważna

    • Myślę, że tak. Czytałam jeszcze dwie inne pozycje dotyczące Azji i sytuacja była podobna. Co prawda w literaturze mocno podkreśla się system patriarchalny, ale „dobre córki” ceni się i wspiera.

  • Rodzina to wielki skarb, najcenniejszy! Kasiu, jak zwykle kusisz wspaniałą książką, już nie pamiętam, ile pozycji od Ciebie sobie zanotowałam:-)

    • Podobnie jak ja od Ciebie 🙂 Niektóre z Twoich inspiracji mam już przeczytane i wieloma byłam zachwycona 🙂

  • Ooo tak, to jest książka zdecydowanie dla mnie <3

    • Cieszę się 🙂 Koniecznie sięgnij i daj znać czy Ci się podobała 🙂

  • Ewa

    Ostatnio zaczęłam interesować się tematyką, którą porusza książka. Rola kobiety, rodziny, systemu na którym jest oparta. Twoja recenzja intryguje, zatem z przyjemnością sięgnę po tę książkę!

    • Tematyka kobieca, rodzinna jest również mi bardzo bliska. Cieszę się, że moja recenzja Cię zainspirowała do przeczytania 🙂

  • Nie sięgnęłam po książkę, ponieważ jakoś mi tak wiało nudą… Może zbyt pochopnie ją oceniłam, ale mam alergię na książki, które podszywają się pod poradniki i próbują zmieniać życie. Wygląda jednak na to, że to pozycja nieco inna a autorka z całą swoją „egzotycznością” może w jakiś sposób do mnie trafi. Piękny tekst (jak zawsze <3)

    • Dziękuję serdecznie 🙂 Nie nazwałbym tej książki poradnikiem. Mimo, że „dobre rady” babci można potraktować jako wskazówki, to jest to pozycja przede wszystkim o kobietach, ich wyborach i konsekwencjach tych wyborów. Oczyszczeniu, przebaczeniu i miłości.

      • Akurat tego ostatniego nigdy nie za wiele 😉 Pozdrawiam!
        PS. Przy okazji zapraszam do udziału w konkursie, mam do wygrania książki, które mogłyby Ci się spodobać 🙂

  • Rodzina to najcenniejszy skarb, często niedoceniany i traktowany jak coś oczywistego i danego na zawsze.
    Lubię sięgać po książki, które zrzucają mnie z chmur i uświadamiają, że życie toczy się tu, na twedej ziemi. Trzeba być uważnym w codzienności.
    Kasiu, piękna recenzja! Twoje słowa czyta się z ogromną przyjemnością.

    • Dokładnie tak Ola! Czasem po prostu nie dostrzegamy piękna naszego życia, dobrych chwil, które daje nam rodzina. Miłość najbliższych traktujemy jako coś „dane na zawsze”, a przecież trzeba za nią dziękować, doceniać ją i pielęgnować. Tu i teraz 🙂
      Dziękuję za miłe słowa. Pozdrawiam cieplutko.

  • okładka faktycznie zachęcająca, ale tytuł mnie wstępnie odstraszył, bo już wcześniej zastanawiałam się nad tą książką, ale po Twojej recenzji zostałam zachęcona do przeczytanai 🙂

    • Wiesz, tytuł może mylić… Nie powiem oczywiście, że bogini jest tu zupełnie pominięta, ale ten wątek jest dla mnie jedynie tłem pozostałych wydarzeń, co nie oznacza, że nie ma na nie wpływu 😉 Przeczytaj, zawsze warto samodzielnie wyrobić sobie opinię na temat lektury 🙂

  • Kasiu, nie znam ani tej autorki, ani książki, ale z opisu widzę, że coś w moim stylu:). Lubie czytać historie o pogmatwanych losach interesujących kobiet.:). Rzeczywiście okładka robi wrażenie i kusi, żeby zajrzeć do środka po więcej wspaniałości.

    • Myślę, że by Ci się spodobała 🙂 Losy rzeczywiście pogmatwane, pełne zawirowań, wzlotów i upadków, ale bardzo interesujące 🙂

  • Mea Culpa/ Z książką do łóżka

    Mam ochotę na ten tytuł już od bardzo dawna! Idealnie wpasowuje się w mój gust czytelniczy.

    Jednak… skąd wziąć na niego czas? 🙂

    • Zdecydowanie polecam. To naprawdę dobra książka 🙂
      A jak już znajdziesz sposób na rozciągnięcie doby, koniecznie się nim podziel, bo ja mam dokładnie ten sam problem 😀

Poznajmy się bliżej

Przede wszystkim Mama.

Z wykształcenia filolog polonista, literaturoznawca i językoznawca, grafik DTP.

Z zamiłowania choreograf tańca ludowego, fotograf.

Współpraca

FitSpirit.pl
Inspiracje Dla Szkoły
SP KAŁUSZYN
Drzewo Pokoleń

Pozostańmy w kontakcie

Współpraca

FitSpirit.pl
Inspiracje Dla Szkoły
SP KAŁUSZYN
Drzewo Pokoleń